Bekritiserende blik
KinderenPersoonlijk

Bekritiserende blikken: moet dat nou?

Waarschijnlijk is het jouw als ouder zijnde ook wel eens overkomen. Je moet nog even snel boodschappen doen met een kleintje, baby, dreumes of peuter.  Al lopend in de supermarkt gaat het allemaal niet helemaal zoals gepland en daar gebeurt het, je kind begint te krijsen, gaat op de grond liggen of doet iets anders wat in ieder geval heel veel lawaai maakt. Je hoort de gedachten van de medemens en ziet die bekritiserende blikken…

Machteloosheid en paniek

En die bekritiserende blikken irriteren mij mateloos! Voorheen was ik één van die moeders die het liefst door de grond zou zakken. Zo snel mogelijk probeerde ik mijn kinderen stil te krijgen. Bijna zou ik er zelf naast gaat zitten huilen, want je voelt je zo bekeken en vooral bekritiseerd. Inmiddels laat ik dat allemaal achter mij liggen, interesseert het mij helemaal niks wat een ander ervan vindt. Maar aan de andere kant lijkt het wel of ik de bekritiserende blikken steeds vaker zie.

Blikken die wellicht nog wel meer zeggen dan woorden, maar ook woorden komen regelmatig van pas. Soms recht in je gezicht met de vraag of je je kind niet stil kunt krijgen? Dat gebeurde onlangs nog toen ik boodschappen deed, niet bij mij maar bij iemand anders. En waarom toch? Alsof wij als moeder een schakelaar omhalen die ervoor zorgt dat onze kinderen gaan huilen, alsof wij niet willen dat de kinderen weer rustig worden. Dames en heren, we doen het niet expres!

Het is ook nooit goed, waarom die bekritiserende blikken?

Het lijkt af en toe wel alsof iedereen het beter weet. Zelfs andere moeders hebben er af en toe een handje van. Gaat het niet om een schreeuwpartij in de supermarkt dan zijn het wel de blikken die moeders naar zich toegeworpen krijgen wanneer ze in het openbaar borstvoeding geven. So what? Wat is daar nou weer mis mee? Blikken richting kleine kinderen die uit een flesje cola drinken, waar wellicht nooit cola in heeft gezeten, maar de afkeurende blikken die volgen wel. Jamie vind het prachtig om uit onze flesjes te drinken en nee, daar drinkt hij dus niet de cola uit.

Af en toe hoop ik gewoon op een betere wereld, een wereld waarin iedereen zich wat meer met zichzelf bezig houdt dan met het bekritiseren van anderen. Is jullie ook wel eens iets soortgelijks opgevallen of stel ik mij aan?

Dit artikel heeft 9 reacties

  1. Nicole

    Het nadeel van opvoeding is dat iedereen het het beste denkt te weten en er is dus altijd commentaar van anderen. Ik ben er ook gevoelig voor, vooral van bekenden als die kritiek hebben.

  2. Nicole

    Nee die blikken zie ik ook of misschien beeld ik het me in omdat ik me dan zelf zo opgelaten voel.. Maar leuk is het niet!

  3. Charlotte

    Ik vind het echt zo ontzettend brutaal als mensen er iets van zeggen. Bemoei je met je eigen zaken!

  4. Merel

    Weet niet of het meer is, maar vind het niet fijn. Zeker dat mensen dus blijkbaar echt aan een ander vragen of ze hun kind niet stil kunnen krijgen…

    Ook vervelend: als je met 2 dingen in de rij voor de kassa staat en het oudere stel voor je met enorm volle kar geïrriteerd omkijkt, maar je niet voor laat gaan.

  5. Shannon Sheila

    Vervelend inderdaad. Ik maak er eigenlijk geen woorden aan vuil. Veel kun je er toch niet aan doen. Stiekem ben ik wel blij dat zoonlief opeens niet meer vervelend doet in de supermarkt. Scheelt ook weer hihi.

  6. Ilse van Kreanimo

    De beste stuurlui staan nog steeds aan wal hè
    *zucht*
    Ik zie ze ook de afkeurende blikken en ik probeer ze te negeren, want als ik mijn mond opentrek op zo’n gefrustreerd moment, komt het vast niet goed!

  7. Simone

    Precies als mensen zich wat meer met hun eigen zaken zouden bemoeien en anderen in hun waarde laten, dat zou fijn zijn 😉

  8. Eline

    Heel vervelend inderdaad! Ik heb er gelukkig nog geen last van, maar het scheelt dat Jennifer nog jong is en dus nog weinig kan uithalen haha. Ik probeer in ieder geval zelf nooit bekritiserend te zijn richting moeders. Dat je kindje midden in de supermarkt begint te gillen daar kan je als moeder helaas niets aan doen. Een bemoedigende lach werkt dan beter naar mijn idee 🙂

  9. Kimberley

    Ik heb een zoon met autisme, die doet wel erger dan eens gaan huilen. Ik heb heel lang gewenst dat het bij blikken bleef en er niet bij kwam ‘Geef hem een week hier.’ ‘Die kan haar kind niet opvoeden.’ ‘Een goed pak slaag en hij leert het wel.’
    Nu zijn er 4 kinderen maar de zoon met autisme is er ook nog en nu gaat het dan van ‘Ze kweken maar op maar kunnen ze niet opvoeden.’ enzoverder.
    Ik negeer het ondertussen, ze zijn het niet waard denk ik dan. Als ik slecht gezind ben zal ik antwoorden dat kritiek geven op iemand met een handicap gemakkelijk is. Dan zwijgen ze snel.

    Ik snap ook niet waarom het steeds moet maar ik ga me er niet voor opsluiten in elk geval.
    Kimberley onlangs geplaatst…GIVEAWAY! We zijn online!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen, Persoonlijk
5x de leukste life hacks voor deze zomer!

Voor veel ouders is het soms best handig om net even wat slimmer te zijn in bepaalde situaties. Wat dacht...

Sluiten