Bevallen in het ziekenhuis
Persoonlijk

Waarom ik persé in het ziekenhuis wilde bevallen!

Vanaf het moment dat ik zwanger was wist ik het zeker, ik zou in het ziekenhuis gaan bevallen. En waarom? Dat heb ik mij ook een tijdje afgevraagd. In mijn verbeelding was het normaal in het ziekenhuis te gaan bevallen, het thuis bevallen kwam niet eens bij mij op. En begrijp mij niks verkeerd ik heb niks tegen een thuisbevalling, ieder zijn eigen keuze, maar het voelde voor mij niet fijn. En ik zal jullie vertellen waarom.

Pijnbestrijding in het ziekenhuis
Een van de voornaamste redenen om in het ziekenhuis te bevallen is voor veel vrouwen de mogelijkheid om iets te vragen tegen de pijn. Dit was absoluut niet mijn intentie, dat was juist om het zonder pijnbestrijding te doen. Dit is overigens ook gelukt, maar meer omdat ik uiteindelijk al te ver was en geen pijnbestrijding meer kreeg. Bij mijn eerste bevalling was pijnbestrijding sowieso bijzaak, ik wilde geen ruggenprik (eng) en de overige opties leken mij ook niks. Enkel remifentanyl (jezelf pijnmedicatie toedienen via een pompje) leek mij wel wat maar was pas bij mijn tweede bevalling beschikbaar in het ziekenhuis.

Mijn gevoel zei ‘ga maar naar het ziekenhuis’
Een thuisbevalling of een bevalling in het ziekenhuis, je gaat er vanuit dat het goed gaat, maar laten we reëel blijven dit is niet altijd het geval. De angst voor een bevalling die niet goed zou verlopen is waarschijnlijk wel mijn drijfveer geweest om in het ziekenhuis te bevallen. Het ziekenhuis heeft natuurlijk geen huiselijk sfeer en voor sommige mensen roept het waarschijnlijk een naar gevoel op. Toch was ik er toch zeker van dat ik daar ging bevallen, mijn gevoel gaf dit aan. En als ik iets wel heb geleerd dan is het naar je gevoel luisteren. De volgende voordelen gaven de doorslag:

  • Je hebt altijd gynaecologen en ander medisch personeel bij je in de buurt. Mocht er iets mis gaan dan hoef je niet eerst nog naar het ziekenhuis vervoerd te worden.
  • In het ziekenhuis zijn de middelen om je te helpen. Denk daarbij aan de pijnbestrijding maar bijvoorbeeld ook de weeën opwekkers wanneer de bevalling niet vordert.
  • Wanneer nodig kan de hartslag van moeder en kind worden gemonitord.

Bevallen in het ziekenhuis (3)

Natuurlijk zijn er ook genoeg nadelen:

  • De rit naar het ziekenhuis terwijl je de weeën weg aan het puffen bent. Tevens moet je tegen de spanning van zo’n autorit kunnen.
  • In het ziekenhuis heb je minder privacy, personeel loopt steeds naar binnen om te controleren of het wel goed gaat.
  • Ontspannen kan lastiger zijn omdat je niet in je vertrouwde omgeving bent.
  • En daarnaast wordt er beweerd dat in het ziekenhuis sneller (onnodig) wordt ingegrepen en er strikte richtlijnen worden gehanteerd.

Toch vond ik de voordelen allemaal veel belangrijker dan de nadelen. En achteraf gezien is dat bij mij eerste bevalling maar goed geweest ook. Met 5/6 cm ontsluiting lag ik nog thuis in mijn bed en de verloskundige riep nog heel enthousiast: ‘Weet je zeker dat je naar het ziekenhuis wilt, je kan ook prima hier bevallen!’. Het stemmetje in mijn hoofd zei meteen: ‘Nee, ik ga naar het ziekenhuis!’. En zo ging het, ik pufte voor een Albert Heijn nog een wee weg, vond de autorit verschrikkelijk maar ik kwam in het ziekenhuis en ik was klaar om te bevallen. Toen ik ongeveer 8/9 cm ontsluiting had begon bij elke wee het hartslagje van Jamie terug te lopen, uit het niets kreeg ik te horen dat het niet goed ging, stond het rondom mijn bed vol met medisch personeel en voordat ik het mist was ik op handen en knieën aan het bevallen. Jamie zijn hoofdje was geboren alleen zijn schouder zat vast, helemaal blauw hebben ze hem uiteindelijk uit mij getrokken. Ik geloof dan ook heilig dat dit thuis waarschijnlijk heel anders was afgelopen.

Jamie heeft er uiteindelijk niks aan over gehouden, het hele verhaal lees je hier: bevalling met schouderdystocie. Bij Fenna moest ik overigens in het ziekenhuis bevallen, de foto’s in het artikel zijn ook van die bevalling, daar die iets minder chaotisch en een stuk prettiger verliep!

Als ik terug kijk op mijn eerste bevalling dan ben ik ontzettend blij dat ik naar mijn gevoel heb geluisterd. Ik wil met dit verhaal niemand een angst aan praten, want er zijn ook genoeg positieve verhalen over thuisbevallingen of negatieve ervaringen over ziekenhuis bevallingen. Wat ik je wel mee wil geven: luister alsjeblieft naar je gevoel!

Waar zijn jullie bevallen en wat was hiervoor de belangrijkste reden?

Dit artikel heeft 5 reacties

  1. demallemolenmoeder

    Ik wilde ook in het ziekenhuis. Het gevoel dat mijn kind en ik daar “veiliger” waren dan thuis. Ook omdat wij anders nog een rit van 20 minuten moesten afleggen. Als het spoed is kan dat echt té lang zijn. Uiteindelijk werd ik medisch en ik heb ervaring hoe belangrijk het is om alles bij de hand te hebben.
    demallemolenmoeder onlangs geplaatst…Onder de loep; Het verloskundig centrumMy Profile

  2. Merel

    Wow! Wat goed dat je naar je gevoel luisterde. Ik geloof echt dat je intuïtie je kan waarschuwen en dat je daarnaar moet luisteren.

    Ik beviel twee keer in t ziekenhuis (om dezelfde redenen als jij opnoemen), pas de derde keer thuis. Dat was ook de enige zonder echte complicaties. Uiteindelijk kon ik trouwens ook niet anders meer (had 8-9 cm ontsluiting toen verloskundige kwam, t ging nogal snel…)
    Merel onlangs geplaatst…Wat vieren we nu eigenlijk?My Profile

  3. Nicole

    Ik heb onlangs hier ook over geschreven, geen thuisbevalling voor mij! Was maar goed ook, want ons zoontje had in het vruchtwater gepoept en dat ingeslikt en ingeademd.

  4. Margriet

    Ik twijfel nog heel erg. We wonen 5 minuten van het ziekenhuis af, wat me al iets meer rust geeft om toch voor een thuisbevalling te gaan. Dan ben je ook zo in het ziekenhuis als het echt moet.

  5. Charlotte

    Ik wilde ook in het ziekenhuis bevallen, maar achteraf gezien was dat niet nodig geweest. Stel dat ik nog een keer zou mogen bevallen dat weet ik ook niet wat dan de keuze wordt…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Persoonlijk
Terug in de tijd: zo dacht ik over kinderen!

Een leven zonder kinderen, ik kan me er nu al bijna geen voorstelling meer bij maken. Andere moeders kunnen het...

Sluiten