Syndroom van Down

Pascal was mijn getuige! #downsyndroom

Volgens mij weten de meeste van jullie inmiddels wel dat wij al een tijdje verloofd waren, maar uiteindelijk binnen drie maanden trouwden op de eerste verjaardag van Fenna en op een festival. En als je aan trouwen denkt dan is het natuurlijk ook vrij noodzakelijk om een getuige te regelen! Tijdens het passen van mijn jurk vroeg ik één van mijn vriendinnetjes maar eigenlijk stond iemand anders met stip op nummer één! Ik wist al meteen dat ik Pascal graag als mijn getuige wilde. Ik wist dat hij het trouwen al heel bijzonder zou vinden, maar helemaal als hij natuurlijk ook nog voor zijn grote zus mocht tekenen. Heel vanzelfsprekend was dat echter niet 😉

Pascal kan niet lezen en schrijven, dus daar hadden we even een probleem. Want Pascal zijn naam leren schrijven of een handtekening laten oefenen was geen optie. Dus er zat weinig anders op dan even bij het gemeentehuis te gaan informeren. Al voor ik de telefoon kon pakken was Mike aan het bellen. De vraag of iemand met het Syndroom van Down kon getuigen was hen nog nooit eerder gesteld. Ze vonden het eigenlijk wel een hele leuke en aparte vraag en gingen het voor ons uitzoeken.

Er volgden nog een aantal telefoongesprekken met wat vragen. Kan hij lezen? Nee! Kan hij zijn naam schrijven? Nee! Kan hij zelf vertellen dat hij het goed vind dat jullie gaan trouwen? Nou dat moest wel lukken. En uiteindelijk kwam het verlossende woord dat hij gewoon mocht ‘tekenen’, in zijn geval dus echt tekenen 😉 Net als op zijn paspoort wordt er vermeld dat hij niet in staat is om te tekenen en dan was het geregeld!

Dus het was tijd om Pascal te vragen. Het woord getuige zegt hem eigenlijk niks, dus ik vroeg hem om zijn handtekening te oefenen. Hij keek me vreemd aan maar is uiteindelijk aan de slag gegaan 🙂 en zo ook op donderdag 4 juni. Na het jawoord was het tijd om te tekenen, trots als dat hij was kwam hij bij mij zitten en begon hij heel enthousiast zijn zelfverzonnen handtekening te zetten. Oftewel hij begon de  akte vol met rondjes te kladderen, hihi. Aangezien er nog een aantal andere getuige moesten tekenen, liet ik hem maar laten stoppen bij vier rondjes. Maar o wat waren we allebei trots. Mijn lieve broertje had voor mij een hele belangrijke rol gespeeld. En tot slot wil ik afsluiten met wat foto’s, die beter kunnen verwoorden hoe bijzonder het voor ons beide is geweest!

Dit artikel heeft 9 reacties

  1. Nicole

    Wow wat bijzonder!!! Heel speciaal.

  2. Vlijtig Liesje

    Fijn dat het mocht! Ik vind de foto prachtig!

  3. Eva - Mrs. Anchelon

    Bij de foto waar jij je broertje knuffelt en hij huilt, krijg ik tranen in mijn ogen! Wat mooi zeg!

  4. lin mommysworld

    Wauw echt mooi en die foto’s bezorgen me kippenvel!

  5. Hanna @ eenbezigbijtje

    Wat een mooi moment voor jullie beide, de foto’s zeggen zoveel!

  6. Merel

    Ontroerend! Heel mooi dat je broer op zo’n speciale manier deel uitmaakte van jullie dag.
    Merel onlangs geplaatst…Review: The View RotterdamMy Profile

  7. Pingback: Trouwalbums van Webprint + WINACTIE (GESLOTEN) – SoMama

  8. Rosanne

    Wat mooi dat je broertje zo’n belangrijke rol mocht spelen op jullie bruiloft! En wat een prachtige foto’s!
    Rosanne onlangs geplaatst…Pfeiffer, mijn verhaal..My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Syndroom van Down
Pascal & Zwarte Piet #Downsyndroom

Het is september en de Zware Pieten discussie is alweer in volle gang. Ik kan jullie allemaal gaan vermoeien met...

Sluiten