Baby
Persoonlijk

Hoe weet je dat je klaar bent voor een baby?

Een positieve zwangerschaptest, trillende handen, klotsende oksels en voornamelijk de vraag: Hoe gaan we dit allemaal doen? Ik herinner mij dit nog als de dag van gisteren. Om de een of andere redenen sloeg het hier pas in als een bom toen ik een positieve test in mijn handen had. Betekende dit dat wij niet goed voorbereid waren? Nee, absoluut niet want wij hebben hier lang en goed over gesproken voordat wij besloten om zwanger te raken. Dus hoe wist ik dan dat ik klaar was voor een baby?

Baby

1. Mijn oog viel ineens alleen nog maar op babyspullen
Babykleertjes, speelgoed, babykamers, kinderwagens en noem maar op. Ineens zag ik in alle reclamefolders alleen nog maar babyspullen. Zelfs in de supermarkt zag ik ineens overal babyspullen. Nooit viel mijn oog op de kinderkoekjes, maar nu zag ik ze altijd! Potjes voeding waren heel fascinerend en wat dacht je van alle soorten luiers. Ineens trok het mijn aandacht!

2. Ik was al babynamen aan het uitkiezen
Het was manlief die in eerste instantie over kinderen begon. Vanaf dat moment ging er een knopje om, hoorde ik een naam dan dacht ik, zou ik mijn zoon of dochter zo noemen? Past dat wel bij onze achternaam? Wil ik een tweede naam voor de kleine. Gaan we vernoemen?

3. Ik wist precies hoe ik mijn kinderen zou gaan opvoeden
Als ik weer eens in de supermarkt een kind hoorde krijsen, dan dacht ik meteen na over de opvoeding. Want uiteraard zou mijn kind dat niet doen (uhuh, ik weet inmiddels wel beter). Mijn kinderen zouden netjes luisteren en beleefd zijn, geen rare dingen zeggen en ga maar door. Ik was al lekker aan het fantaseren hoe ik ons kindje zou opvoeden.

4. Baby’s en kinderen kregen ineens mijn aandacht
Omgaan met baby’s en kinderen, ik had er geen kaas van gegeten en vooral kleine baby’s ging ik uit de weg. Breekbaar, eng om vast te houden, je kent het wellicht wel. Ineens was echter de knop om, de fles geven een kleine in slaap wiegen, ik vond het ineens zo speciaal en bijzonder!

5. Zwangerschapsverhalen
Ik ging mij verdiepen in een zwangerschap, wat komt hier allemaal bij kijken. Ik ging meelezen op een forum en raakte steeds bekender in de wereld van de (toekomstige) mama’s. En hoe leuk is het dat ik nu nog steeds contact heb met heel wat lieve moeders van dat forum!

Gevoelsmatig wist ik het zeker, ik was er klaar voor! Uiteraard heb ik dit met manlief besproken en we hebben op een rijtje gezet wat er allemaal zou veranderen in ons leven. Al was dat natuurlijk niet het belangrijkste, want konden wij de baby geven wat hij/zij nodig zou hebben. Overal hebben we overnagedacht voordat wij besloten dat het tijd was om de pil in de prullenbak te gooien!

Het antwoord op de vraag ‘Wanneer ben je klaar voor een baby?’ kan ik voor niemand beantwoorden. Dit zal per persoon verschillen en voor iedereen voelt dat anders. Het is wellicht wel heel leuk om je ervaring te delen met andere toekomstige moeders. Dus aan jullie de vraag, wanneer wist jij dat je klaar was om een baby in je leven te verwelkomen?

Dit artikel heeft 10 reacties

  1. Simpel, met een snufje liefde

    Ik was er al iets eerder klaar voor dan mijn man, hoe precies weet ik niet meer. Op een dag bespraken wij het en zei mijn man Ja, leuk. En een paar maanden later ging de pil de prullenbak in.

  2. Merel

    Het was echt een gevoel, wilde altijd al jong moeder worden. Uiteindelijk lukte dat, alleen bleek ik volkomen onvoorbereid op de overweldigende liefde, compleet ingevulde dagen en de praktijk van het opvoeden. Maar denk dat t niet zozeer leeftijdsgebonden is, hoor ‘oudere’ moeders daar ook over.

  3. Linda

    Ik heb altijd geweten dat ik moeder wilde worden. De timing was niet helemaal gepland maar dat maakte me niets uiteindelijk 🙂

  4. demallemolenmoeder

    Het was echt een gevoel. Ik wist altijd al dat ik graag moeder wilde worden. En toen begon het te kriebelen..

  5. Charlotte

    Ik wist het gewoon zeker, ik was er klaar voor. Mijn man had iets meer tijd nodig…

  6. Marije

    Ik heb altijd gedacht nooit kinderen te krijgen. Ik wilde ze niet, nu niet, nooit niet. En toen overleed opeens mijn moeder. Met haar sterven werd mijn kinderwens geboren. Niet meteen hoor, maar toen het ergste verdriet na een paar maanden weg trok dacht ik opeens: volgens mij wil ik ook dat bijzondere gevoel van moeder zijn ervaren. Mijn man was meteen ontzettend blij toen ik er over begon en tsja… toen was het hek van de dam. Na nog even getwijfeld te hebben of we het allemaal wel aan konden gingen we ervoor en twee maanden later was ik zwanger. Bijzonder hoor, hoe een sterven van zo’n belangrijk persoon ook zoiets prachtigs kan brengen!

  7. Nicole

    Het is gewoon een bepaald gevoel denk ik dat je krijgt op een gegeven moment. Dat je het opeens weet ofzo. Zo was het bij mij althans.

  8. Nathalie

    We hadden in de planning te beginnen als ik 30 was. Nu ben ik bijna 30 en verrijkt met 3 kinderen.

  9. Marjon

    Het was gewoon een bepaald gevoel dat we hadden, zo van: dit is het moment! Nu in 2016 willen graag gaan voor een tweede kindje.

  10. Nathalie

    Bij ons was het echt een gezamenlijk gevoel, beide hadden we in de gaten dat we het toch wel erg leuk zouden vinden. Helaas duurde het nog enkele jaren voor in verwachting waren, de wens werd in die periode steeds groter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Persoonlijk
Our love story: de sukkel en het supermarktmeisje!

Het zal je vast niet ontgaan zijn, maar morgen is het Valentijnsdag! Wij doen eigenlijk niet aan Valentijnsdag, maar het...

Sluiten