Ik mis je zo
KinderenPersoonlijk

Maar mama, ik mis je zo! #deel2

Maar mama, ik mis je zo! Toen Jamie dit voor de eerste keer zei vond ik het echt nog heel schattig. Het liefst had ik hem opgepakt en lekker geknuffeld en weer mee naar huis genomen. Maar goed, zo werkt het dus niet. Want het is voor kinderen belangrijk dat ze wennen aan verschillende situaties, o.a. dus de situatie waarbij mama even een keer niet in de buurt is. En daar heeft Jamie toch wel moeite mee, inmiddels is het zinnetje ‘Maar mama, ik mis je zo!’ daarom ook echt niet schattig meer!

Op de peuterspeelschool

Alweer 1,5 jaar geleden schreef ik al het artikel: ‘Mama, ik mis je zo!’, waarin ik vertelde dat Jamie het op de ‘Mama, ik mis je zo’ tactiek had gegooid om het afscheid nemen op de peuterschool toch net weer even lastiger te maken. Iets wat hij ook echt twee jaar heeft volgehouden. Zie je wel eens kinderen de klas in rennen die roepen: ‘Ga maar weg mama!’, nou Jamie is het tegenovergestelde. Altijd zielig kijken, er een traantje uit persen of die vervelende woorden. Na zijn vierde verjaardag ging hij naar de basisschool. Heel stiekem hoopte ik dat het een omslagpunt zou zijn….

Op de basisschool

Natuurlijk is het eerst even wennen, een nieuwe klas, nieuwe kinderen en een andere juf. De eerste weken ging het afscheidsritueel regelmatig gepaard met wat tranen en een Jamie die aan mijn been hing. Netjes leverde ik hem af bij de juf, gaf ik hem een knuffel en een kus en ging ik richting kantoor. Jamie mopperende altijd een minuutje, maar deed vervolgens of er niks aan de hand was, zocht zijn vriendjes op en vermaakte zich prima.

Inmiddels zijn we een half jaar verder en het ging best aardig. Zonder tranen even bij de juf en het was goed. Maar twee maanden geleden begon het weer! Maar mama, als je weggaat dan mis ik je zo zei hij weer heel sipjes om vervolgens als een blok aan mijn been te gaan hangen. Zelfs op de leeftijd van 4,5 jaar mag ik nog niet weg.

En heel eerlijk? Hoe lief dat zinnetje ook klinkt, ik kan het niet meer aanhoren! Zo lief en schattig als het ooit was, zo vervelend is het nu! Zou hij er ooit mee ophouden of zal het wellicht weer schattig worden op zijne 18e? Het zal mij benieuwen….

Zijn er andere moeders die dit herkennen? Gaat het ooit nog over?

Dit artikel heeft 2 reacties

  1. Nicole

    Mijn dochter zegt het meestal pas naderhand. “Mama ik heb je zo gemist”.. Tot nu toe breekt mijn hart en vind ik het dus vervelend maar niet om dezelfde reden haha..
    Nicole onlangs geplaatst…Zwangerschap | week 22 – geen hartje?My Profile

  2. Vlijtig Liesje

    Dat lijkt me wel lastig. Waar denk je dat dit gedrag uit voorkomt? Is het onzekerheid? Een vraag om bevestiging? Of is het gewoon klierig gedrag? Blijkbaar loont het hem tot dusver, anders zou hij er waarschijnlijk wel mee ophouden.

    Hoe dan ook, het gaat vast een keer over. Niets blijft hetzelfde!
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Even wat ‘afternoon delight’My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen, Persoonlijk
Een kinderkamer stylen is zo makkelijk nog niet!

Ineens kwam daar de vraag: 'Mama, mag ik een Spiderman kamer?' . Even moest ik slikken en dacht ik, tja...

Sluiten