Pascal als getuige!
PersoonlijkSyndroom van Down

Mijn broertje heeft het Syndroom van Down

Toen ik bijna mijn derde verjaardag zou vieren, kreeg ik twee weken daarvoor alvast een prachtig cadeautje. Ik kreeg een broertje! Hartstikke leuk natuurlijk, als ik zie hoe dol Jamie en Fenna op elkaar zijn dan kan ik alleen maar bedenken hoe mooi moet ik dat wel niet gevonden hebben. Oké, volgens mij was mijn eerste reactie op mijn broertje: ‘Hij stinkt!’. Maar kom op, ik werd bijna drie, wist ik veel 😉

De dag, die één van de mooiste dagen uit het leven van mijn ouders moest worden, verliep net even anders dan je zou verwachten. Natuurlijk waren mijn ouders helemaal hotel de botel, maar al snel na de geboorte voelde mijn moeder dat er iets niet goed zat. En snel werd al duidelijk waarom, Pascal heeft het Syndroom van Down. Uiteraard begreep ik er helemaal niks van, ik had een broertje en dat was het belangrijkste!

Pascal met Fenna

Trotse oom met Fenna in zijn armen!

Ik zal meteen maar beginnen met het beantwoorden van een vraag die ik inmiddels zo vaak heb gehoord: ‘Is dat nou anders, een broertje met het Syndroom van Down?’. Eerst begreep ik de de vraag eigenlijk niet, mijn eerste reactie was dan ook altijd: ‘Anders dan wat?’. Ik was natuurlijk helemaal niet anders gewend, als je als 3-jarige een broertje krijgt ben je blij, je hebt op den duur een speelmaatje een vriendje. Je groeit op met een broertje met Down, dus voor mij was het allemaal vanzelfsprekend, ik wist niet anders. Nu achteraf snap ik het allemaal wel, hoewel ik Pascal zie als mijn broertje, zien anderen Pascal natuurlijk als iemand met een beperking, anders dan ‘normaal’.

Maar ik kan jullie vertellen, als ik het met ‘normaal’ ga vergelijken dan is het natuurlijk anders. Maar ik weet niet beter, Pascal is mijn broertje en hij is zoals hij is. Pascal is geaccepteerd in ons leven en voor ons is hij normaal! Hij woont inmiddels op zichzelf (oké, onder begeleiding maar toch), hij heeft zijn eigen plekje, zijn eigen leven.

Hij is mijn broertje en ik ben ontzettend trots op hem, we hebben inmiddels al diverse mooie momenten meegemaakt. Naast dat hij de trotse oom is van Jamie en Fenna, mocht hij ook mijn getuige zijn. Onderstaande foto’s spreken wel voor zich:

Pascal bij Fenna

Pascal die voor het eerst Fenna komt bewonderen.

Pascal Emotioneel

Emoties op de bruiloft.

Pascal als getuige!

Pascal mocht tekenen!

 

 

 

 

 

 

Pascal heeft uiteraard een belangrijke plek in mijn leven, dus ook op dit blog krijgt hij een belangrijke plek! Als opkomend acteur 😉 , zal ik hier binnenkort meer posten over zijn optredens in een aantal Youtube filmpjes!

Dit artikel heeft 14 reacties

  1. Linda

    Die foto met emoties raakte mij wel even! Prachtig!!
    Een andere vraag; kreeg jij tijdens jou zwangerschap ook zo vaak de vraag : ‘hoe zit het met dowsyndroom, heb je je laten testen etc’?

    • SoMama

      Ja die vraag heb ik vaak genoeg gehad. Maar er is bij Pascal onderzocht dat het geen erfelijke variant was, dus uiteindelijk niet laten testen. Ik was voor het eerst zwanger op mijn 23ste en de testen zijn dan nog niet echt mega betrouwbaar (tenminste dat was toen). Overigens kregen we wel uitgebreidde 20-weken echo, maar dat had ook weer een andere reden.

  2. Yoni van ekkendonk

    Wauw ik vind ze zo geweldig mensen met down syndroom
    ze zijn zo puur en open
    Ik heb zelf een licht verstandelijke beperking daar gaat mijn blog ook over!
    Dingen waar ik tegenaan loop etc
    Je hebt een geweldig blog ik ga je volgen!

  3. Pingback: Pascal is een trotse oom! #downsyndroom - SoMama

  4. Pingback: Alweer een maand aan het bloggen! #trots - SoMama

  5. Pingback: Met de billen bloot: wat je nog niet over mij wist! – SoMama

  6. Pingback: Waarom wij twee kinderen ideaal vinden! – SoMama

  7. Pingback: Waarom wij niet voor de combinatietest kozen! – SoMama

  8. VeerlePlume

    Wat een onwijs lieve foto’s, echt mooi om te zien! Wat doet Pascal in het dagelijks leven? Gaat hij naar een opvang of naar een school of zo? Liefs

  9. Pingback: Wil je in mijn vriendenboekje schrijven? - SoMama

  10. Jessica

    Wauw wat kijkt hij met zoveel emotie naar kleine Fenna. Ontzettend mooi!
    Jessica onlangs geplaatst…Recept – Mango ijsMy Profile

  11. Pingback: Wil je in mijn vriendenboekje schrijven? – justanotherdaybyanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Persoonlijk, Syndroom van Down
Geboortefotografie: een prachtige herinnering!

Inmiddels is Fenna alweer 1 jaar oud, maar haar geboorte staat ons nog bij als de dag van gisteren. En...

Sluiten