Zwangerschap Jamie
Persoonlijk

Mijn eerste zwangerschap #Jamie

De zomer van 2011, in juli om precies te zijn, besloten wij om te proberen om zwanger te raken. Hier hadden we al een aantal maanden goed over nagedacht en we dachten dat wij er klaar voor zouden zijn. Ik was aan de pil en zou stoppen deze te slikken. We zouden het op zijn beloop laten, ik zou tenslotte te maken krijgen met het ontpillen. Wel meldde ik mij vast aan op een forum om mij nog eens extra goed in te lezen.

Ontpillen
Gezien het feit dat ik moest ontpillen, dat mijn ongesteldheid voor de pil altijd super onregelmatig was dachten wij dat het wel even zou duren. de eerste keer werd ik precies op tijd ongesteld, de tweede keer duurde het alweer langer en bij de derde keer had ik het niet in de gaten gehouden. Toen ik een nacht droomde dat ik zwanger was, begon ik te rekenen. In theorie had ik allang kunnen testen, wetende dat het in de praktijk wel anders liep haalde ik toch maar een test uit de kast. Je wist het naar nooit en ochtend urine was het beste om mee te testen! Waarom ik dit in mijn eentje besloot te doen, ik heb geen idee, maar ik maakte het mijzelf behoorlijk lastig. Vrij snel stond ik met een positieve test in handen en ik wist mij geen houding te geven! Super blij uiteraard maar meteen ook bloed zenuwachtig, hoe gingen we dit doen? Meteen dacht ik, shit ik kan het Mike helemaal niet vertellen want hij was al aan het werk. Zelf moest ik ook werken, hoe ik de dag ben doorgekomen, geen idee! Toen ik thuis kwam hield ik het niet meer en ik haalde meteen de zwangerschapstest en bracht Mike op de hoogte. Oh wat waren wij blij!

Het eerste trimester
Al snel voelde ik mij belabberd, zwaar belabberd! Elke ochtend was ik aan het knuffelen met de wcpot, was ik de rest van de dag ook nog misselijk en ik was zoooo moe! Zwanger zijn was toch leuk? Daar moest je toch van genieten? Nou, nee!! Al snel kreeg ik gelukkig medicatie tegen de misselijkheid en dat maakte het iets dragelijker. Toen ik bijna twaalf weken zwanger was stopte ik met de medicatie en de misselijkheid verdween, de vermoeidheid bleef.

Zwangerschap Jamie BuikHet tweede trimester
Dit gedeelte van de zwangerschap beviel mij veel beter. Mijn buik begon te groeien en de vermoeidheid nam af! Jamie begon te schoppen en het was allemaal super bijzonder, ik kon er van genieten!

Het derde trimester
Het derde trimester werd weer zwaar. Een grote buik die in de weg begon te zitten en nog allerlei andere kwaaltjes (maagzuur, jaks!). Dat was even doorbijten, helemaal toen het ook heel warm begon te worden. Het voordeel van dit weer was wel het feit dat we heerlijk op de camping konden genieten. Niet altijd ging dit helemaal goed, toen we een weekend zaten te wachten op vrienden die op bezoek kwamen voelde ik mij niet goed. Enorme steken in mijn buik, toen ik alleen nog maar kon huilen besloot Mike de verloskundige te bellen. Toen onze vrienden arriveerden zaten we vrij snel weer in de auto naar huis, richting het ziekenhuis. Ik was pas 35 weken en 5 dagen, dus het was schrikken. Jamie bleek mijn urinebuis te verdrukken en ik moest ter controle een nacht in het ziekenhuis blijven. Met wat pijnmedicatie was ik er na een aantal dagen weer bovenop!

28 juli 2012
De dag waarop wij weer naar de camping wilde, gezellig naar de kermis daar in het dorp. Toen ik echter op stond wisten wij dat dit een hele andere dag zou worden. Toen ik uit bed stapte braken mijn vliezen! De bevalling was begonnen, helaas geen prettige ervaring (lees hier mijn bevallingsverhaal), maar om 19:25 uur in de avond hadden wij Jamie in onze armen. Onze kleine mannetje was het allemaal waard geweest!

Jamie net geboren

Hoe is jullie zwangerschap verlopen? Hebben jullie ervan kunnen ‘genieten’?

Dit artikel heeft 8 reacties

  1. Charlotte

    Poeh meis, ook niet echt een onbezorgde zwangerschap zeg. En wat grappig dat je de test gewoon alleen hebt gedaan hihi. Dat kwam nog niet in me op. Wij hebben samen zitten zenuwen tot de tijd om was 😉

  2. Nicole

    Ik vond zwanger zijn niet leuk. Niet omdat ik fysiek veel last had, maar mentaal vond ik het heel zwaar na de miskraam die daarvoor was geweest. Daardoor ben ik eigenlijk alleen maar bang geweest.

  3. Volgmama

    Wat een knap mannetje. Mijn zwangerschappen waren een hel!

  4. Hanna

    Tja, ik kan er niet echt over mee praten maar vrijwel iedereen heeft ook (veel) lasten tijdens een zwangerschap. Uiteindelijk wordt het een lust maar je kan niet altijd maar genieten. Gelukkig heb je er uiteindelijk iets moois voor terug gekregen.

  5. Melissa

    Ondanks dat mijn zwangerschap (en bevalling) totaal niet vlekkeloos verliepen, kan ik toch zeggen dat ik het ontzettend bijzonder en leuk vond om zwanger te zijn. Wel denk ik dat, door de ervaring die ik nu gehad heb, een eventuele volgende zwangerschap heel anders zal zijn en dat er angst bij komt kijken voor de bevalling.

  6. Vlijtig Liesje

    Ik vond zwanger zijn altijd heel fijn en bijzonder. Ook als ik misselijk was.

  7. Debbie

    Ik vond mijn zwangerschap vreselijk. Heb echt maar heel kort genoten ervan. Maar er kwam ook meer bij kijken dan alleen de klachten. Als je informatie krijgt met de 20 weken echo dat je kindje niet in orde is, dan is genieten heel moeilijk.
    Toch nadat ik precies wist wat er met ons kindje was heb ik even kunnen genieten, ik zeg ook even omdat ik vrij snel in het ziekenhuis belandde met nog meer problemen in de zwangerschap. En ons kindje een maand eerder gehaald is dan de bedoeling was.
    Toch ondanks dat alles hebben we de keuze gemaakt om voor een 2e te gaan, juist omdat ons zoontje niet meer leeft. Als hij hier nog wel was geweest, was het alleen bij hem gebleven. Nu hopen dat er toch een broertje of zusje komt, en dat ik iets meer mag genieten van die zwangerschap.

  8. Pingback: Our love story: de sukkel en het supermarktmeisje! – SoMama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Persoonlijk
Moeder zijn en werken, is het te combineren?

Deze week werk ik alweer vijf jaar bij dezelfde werkgever. En dat is eigenlijk best bijzonder te noemen. Na het...

Sluiten