Zwangerschap Echo
KinderenPersoonlijk

Rotgevoel na de 20-weken echo

Ben je zwanger denk je nu misschien, maar nee ik moet jullie teleurstellen. We gaan weer even terug in de tijd, terug naar de zwangerschap en de 20-weken echo die mij een ontzettend rotgevoel opleverde terwijl er helemaal niks aan de hand was. Een 20-weken echo waarbij blijdschap de boventoon had moeten voeren, maar waar uiteindelijk onzekerheid en een naar gevoel overheerste.

De standaardecho’s

Als ik mij niet vergis kregen wij onze eerste echo al met een week of 6/7. Door mijn onregelmatige ongesteldheid was er nog weinig te zeggen over de uitgerekende datum, dus moest er op de gok een afspraak ingepland worden. Deze was dus redelijk vroeg. Bij ons verloskundige praktijk werden geen echo’s gemaakt dus wij bezochten een prenataal screening centrum in de buurt. Super aardige verloskundige die ons duidelijk uitleg gaf over wat zij deed en wat zij zag. Ergens tussen de 10 en 12 weken (durf het niet meer met zekerheid te zeggen) bezochten we hetzelfde screening centrum weer en dit was allemaal erg prettig!

20-weken echo in het ziekenhuis

Onze 20-weken echo werd echter niet in de prenataal screening centrum gemaakt. Mijn broertje met het Syndroom van Down en de geboorte van een kindje met open ruggetje zorgde ervoor dat wij richting het ziekenhuis moesten voor een zogenaamde GUO (Geavanceerd Ultrageluid Onderzoek). Nou begreep ik ook wel dat een GUO een veel zakelijkere echo zou zijn, maar dat het zo zakelijk zou zijn had ik niet verwacht.

De GUO werd uitgevoerd door een mannelijke gynaecoloog, die ons bij binnenkomst slecht een slappe hand gaf en enkel zei ‘ga maar even liggen’. Het standaard riedeltje kwam voorbij, de gel kan koud zijn, ik ga beginnen. Na vijf minuten gekeken te hebben naar een scherm vroeg ik maar eens waar we eigenlijk naar keken. Eindelijk begon hij uit te leggen waar hij naar keek. Dit is zijn maag, nu bekijk ik zijn longen en dit is zijn hart. Veel extra uitleg kwam er niet, de vraag of we al wisten wat het geslacht was kwam ook pas halverwege. En ineens was het afgelopen. Tot slot kwam zijn conclusie ‘Nou, ik denk dat het er wel goed uit ziet’.

Waar kwam dat rotgevoel vandaan?

Je zult denk ik wel begrijpen dat de manier waarop de GUO werd uitgevoerd heel onpersoonlijk was. Alsof het zijn zoveelste voor die dag was en slechts een routineklus. Er werd niet even vooraf gebabbeld, er werd geen extra informatie gegeven. Ik denk zelfs dat op het moment dat ik mijn mond had gehouden ik de hele GUO niks had gehoord. Dat hij afsloot met ‘Nou, ik denk dat het er wel goed uit ziet’ drong later pas tot mij door. Wellicht waren het de hormonen die alles verergerde, maar na een GUO van toch zeker 20 tot 30 minuten zou je denken dat er wel iets meer gezegd kon worden. Het gaf mij in ieder geval helemaal geen fijn gevoel, de hele echo niet.

Later heb ik nog zitten twijfelen of het kwam omdat hij een man was, vrouwen snappen elkaar toch vaak beter. Misschien was dat het? Ik heb mij in ieder geval een hele tijd heel rot gevoeld om mij vervolgens weer rot te voelen om het feit dat ik mij rot voelde terwijl ik een echo heb gehad waarbij eigenlijk niks verontrustends werd gemeld. Uiteindelijk heb ik het met de verloskundige besproken en is het richting het ziekenhuis gerapporteerd. Bij het noemen van de naam van de man die mijn echo uitvoerde trok de verloskundige al een blik die heel veel zei. Blijkbaar was ik niet de enige die de GUO zo heeft ervaren…

Achteraf kan ik het vergelijken met mijn tweede 20-weken echo. Door een vrouw en veel fijner. Gewoon gezellig gepraat tijdens de hele echo, alles wat werd bekeken werd verteld en we gingen met een heel fijn gevoel naar huis. Zo kon het dus ook!

Hoe hebben jullie de 20-weken echo ervaren?

Dit artikel heeft 8 reacties

  1. Linda

    Bij mij was de 20 weken echo minder erg als de speciale hart check echo. Die vond ik zo eng. Gelukkig was en is alles goed
    Linda onlangs geplaatst…De week in foto’s (week 37)My Profile

  2. Nicole @ Everyday-Life.nl

    Ik had ook echt een stomme 20 weken echo. Morgen toevallig voor deze zwangerschap de 20 weken echo. Ben benieuwd.
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…Your Story – Fabi heeft het Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)My Profile

  3. Charlotte

    Nou zeg wat een lompe en onpersoonlijke man zeg. Gelukkig was het de tweede keer fijner! Wij hebben gelukkig alleen naar positieve ervaringen met echo’s.

  4. Merel

    Bah! Artsen kunnen zo bot en horkerig doen, hou daar ook niet van. Denk niet dat het onwil is, maar onaardig komt ‘t wel over.

    Kan me voorstellen dat je achteraf toch in de stress schiet. ‘Ik denk’ en ‘wel goed’ is het laatst dat je wil horen als je zwanger bent.
    Merel onlangs geplaatst…‘Ben je gek geworden,’ riep ik tegen hemMy Profile

  5. Nicole

    Mijn ervaring was wel prettig.. Mijn nichtje echter kijkt niet bepaald uit naar haar 20weken echo (morgen!) want bij haar vorige zwangerschap bleek van alles mis. Dus ik ben al flink aan het duimen voor hen!

  6. -N | Mommies Life

    Wat vervelend! Dat lijkt mij ook echt niet leuk! Moet toch een speciaal moment zijn lijkt me…!
    -N | Mommies Life onlangs geplaatst…Waar blijft mijn menstruatie?My Profile

  7. C. Kraam

    Kan me voorstellen dat dat niet geweldig leuk was om te horen! Heel veel succes in ieder geval verder xxx

  8. J. Vliet

    Bij onze 1e een vrouw gehad, bij de 2e een man, beide keren de 20 weken echo als zeer prettig ervaren. Ook bij de mannelijke arts een leuk gesprek kunnen voeren met ook hier en daar een grapje, dus erg ontspannen.
    Wil dus zeggen dat een mannelijke arts niet per definitie negatief hoeft te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen, Persoonlijk
Attractiepark de Waarbeek – Do or don’t?

Eigenlijk brengen wij sinds de tweede verjaardag van Jamie elk jaar wel een bezoek aan de Waarbeek. In de vakantie...

Sluiten