Schreeuwen tegen de kinderen
Kinderen

Ik beken: wij schreeuwen soms tegen onze kinderen!

Schreeuwen tegen kinderen, natuurlijk niet altijd even handig maar toch doe ik het wel eens. Het is echt iets waarvan ik nog tijdens mijn zwangerschap dacht, maar ik ga echt niet tegen mijn kinderen schreeuwen! Toch is niets minder waar, vooral in die ene week van de maand is het opletten geblazen dat ik mijn geduld niet te snel verlies. Maar goed, naast die ene week gebeurt het helaas wel vaker. Mijn voornemen om dat niet te doen is dus helaas niet gelukt.

Wel vaker zie ik hier artikelen over voorbij komen. Schreeuwen is niet goed voor je kinderen en er komen allerlei opvoedkundige tips voorbij, want met schreeuwen geef je jezelf gewonnen en maak je je kind onzeker. Schreeuwen is niet effectief en de consequenties zijn vaak onduidelijk voor de kinderen. En ik kan mij daar wel in vinden, behalve het puntje ‘schreeuwen is niet effectief’ want soms ontkom je er als ouder zijnde toch ook niet aan en kan het best effectief zijn!

Schreeuwen tegen de kinderen

Op gevaarlijke momenten
Stel je kind steekt de weg over en heeft toch niet goed gekeken. Op het moment dat ik met geschreeuw mijn kind kan attenderen op het feit dat hij moet rennen, moet stoppen of in ieder geval moet voorkomen dat hij wordt aangereden, dan lijkt mij schreeuwen toch best effectief! Op dit moment wil dit nog wel eens het geval zijn bij onze kleine dame met haar eigen willetje! Een kop hete thee op tafel waar ze iets onhandig langs heen loopt, het klimmen op een stoel terwijl deze op omkieperen staat, nou sorry maar dan schreeuw ik toch! Overigens neem ik daarna ook absoluut de tijd om het gevaar met de kinderen te bespreken, want ik ben van mening dat iets bespreken op een rustig moment wel degelijk effectief is.

Orde scheppen op chaotische momenten
Af en toe is het bij ons gewoon een zooitje, neem bijvoorbeeld een moment waarop er muziek best wel hard aan staat, Jamie en Fenna lopen elkaar te treiteren, te schreeuwen of hard te lachen en manlief is aan het klussen en boord net een paar gaten in de muur. Als ik dan net twee hete pannen aan het afgieten ben en het eten is klaar, ja dan schreeuw ik nog wel eens: ‘HET ETEN IS KLAAR! Komen jullie?’. Vaak zit niet veel later de tafel vol en kunnen wij eten, best effectief toch!

Buiten dit soort momenten om proberen wij echter niet te schreeuwen, maar ook wij zijn mensen en soms gebeurt het toch. Je draait het op dat moment al niet meer terug, maar ik probeer het daarna altijd nog uit te leggen waarom ik schreeuwde. Het werkt tot dusver best aardig. Hoe gaat het bij jullie, schreeuwen jullie wel eens?

Dit artikel heeft 11 reacties

  1. Wilmaaa

    Haha, toen ik de titel las dacht ik jullie schreeuwen hele dagen tegen je kinderen. Ik hou er niet van, maar je hebt inderdaad van die situaties en die vind ik helemaal niet raar. Dan schreeuw je soms gewoon even 😉

  2. Annika

    Ja ik schreeuw ook. Het zou inderdaad niet goed zijn of wat dan ook. Tegenwoordig zijn knakworstjes ook niet meer goed voor je. Wel heb ik gemerkt dat het erg effectief kan zijn in, zoals je zelf ook al beschrijft, gevaarlijke situaties. Dus waarom niet? Ze weten als je schreeuwt dat het echt menes is. En bovendien je eigen moeder zal vast en zeker ook weleens tegen je geschreeuwd hebben. Ben je er zelf slechter van geworden?

  3. Joyce

    In sommige situaties gebeurt het wel eens ja. Vooral in gevaarlijke situaties. Al moet ik zeggen dat mijn zoon zelfs dan nog niet reageert haha. Hij mankeert niks aan zijn oren, tenzij hij iets doet wat niet mag. Tja. En dan schreeuw ik soms wel eens in de hoop tot hem door te dringen. Al kan ik het maar beter op een rennen zetten om hem uit een gevaarlijke situatie te halen haha. Overigens denk ik dat iedere ouder wel eens schreeuwt. Vooral degene die het hardst roepen dat niet te doen 😉

  4. Charlotte

    Ik schreeuw ook wel eens als Auije niet wil luisteren en inderdaad zo de straat op wil lopen. Is een redelijk normale schrikreactie lijkt me. Ze luistert dan wel trouwens haha

  5. Marije

    Mijn kind is nog niet geboren, maar ik verwacht dat ik ook wel eens ga schreeuwen. Tsja, soms willen ze niet luisteren toch? Mijn ouders schreeuwden vroeger ook wel eens tegen me. En inderdaad: schreeuwen kan in het verkeer of waar dan ook een waarschuwende eigenschap hebben en daar is helemaal niks mis mee vind ik.

  6. Liess

    Ik moet eerlijk zeggen dat ik vaker schreeuw dan ik zou willen… vooral nu ik zwanger ben en mijn puberdochter soms t bloed onder mn nagels vandaan haalt.
    Ik wil t niet, en voel me ook zwak erna,maar r gebeurt wel..

  7. Nicole

    Als je kind anders de straat over rent, vind ik best dat je even mag schreeuwen hoor. Al zeg ik liever ‘stem verheffen’ 😉

  8. iris

    Ja, soms gebeurd het gewoon. Maar ik schaam me vaak wel daarna. Vooral als ons dametje met tranen in haar ogen van de schrik zegt: ‘mama, ik vind het niet leuk als jij tegen mij schreeuwt’……. Oeps….

  9. Nathalie

    Als ze aan de gang blijven en toch echt niet stoppen… dan praat ik toch ook wat luider, schreeuwen wil ik het niet noemen, maar het is nadrukkelijk harder als mijn normale volume! En ja, ook ik heb me een jaar of tien geleden voorgenomen dat niet te doen, maar soms heb ik er kennelijk niet zoveel over te zeggen en is het gewoon zo.

    Het zou fijner zijn als het niet meer zou gebeuren (en nodig was ;)).

  10. Volgmama

    Soms gebeurd dat wel eens ja.

  11. Pingback: 5x Hoe je kinderen beter laten luisteren! – SoMama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen
Waarom een dreumes leuker is dan een baby!

Al een tijdje hebben wij geen baby meer in huis, Fenna is namelijk alweer 19 maanden en dus een echte...

Sluiten