Kinderen
Persoonlijk

Terug in de tijd: zo dacht ik over kinderen!

Een leven zonder kinderen, ik kan me er nu al bijna geen voorstelling meer bij maken. Andere moeders kunnen het waarschijnlijk beamen, want ze zijn gewoon simpelweg niet meer weg te denken. Toch kan ik mij die tijd zonder kinderen nog goed herinneren en helemaal het beeld dat ik had bij het moederschap. Wat ik absoluut wel zou doen, maar vooral ook wat ik absoluut NIET zou doen! Of het overeen komt met mijn ervaring nu na alweer bijna vier jaar moederschap. Ik had nooit gedacht dat ik:

Mijn kleine baby bij een ander in de armen zou leggen
Laten we beginnen bij het begin, die lieve schattige maar vooral kleine en fragiele baby’s. Als ik op kraamvisite was dan hoopte ik oprecht dat ze de baby lekker in de box zouden laten liggen of zelf vast zouden houden. Want wat moest ik daar toch mee? Nee, die baby’s moesten ze maar lekker zelf vasthouden. En dat was precies wat ik zou doen als ik moeder zou worden, gewoon lekker zelf knuffelen met de kleine en alleen aan een ander geven als ze er om zouden vragen.

Nou, na twee kraamperiodes kan ik je vertellen dat ik Jamie en Fenna ook gewoon in de armen van iemand neer heb gelegd zonder dat zij hier om vroegen. Want thee zetten gaat nou eenmaal niet met een baby in je handen. En mannen die baby’s eng vinden en niet vast durven te houden? Nou, die hielp ik gewoon even een handje, ze moeten toch een keer van hun angst af komen?!

Veel foto’s van de kinderen plaatsen op Facebook
Al die zoetsappige foto’s en berichten op Facebook van baby’s. Of alle ‘eerste keren’ en andere uitingen van hoe trots je wel niet kunt zijn op je kinderen. Ze kwamen op mijn tijdlijn nog niet mega veel voorbij, maar ik vond het allemaal wel een beetje te hoor. Helemaal de berichten met iets teveel details, eerste plassen of poepen op de wc, etc. Nee, ik zou mij daar niet schuldig aan maken!

Oké, het plassen en poepen heb ik achterwegen gelaten. Dat is dus echt iets dat ik nu nog steeds niet op Facebook zou zetten. De zoetsappige foto’s, de verschillende mijlpalen daarentegen… Sorry lieve vrienden en familie, die heb ik toch vaak genoeg voorbij laten komen. Sinds SoMama bestaat hebben ze geluk, de meeste foto’s en mijlpalen komen nu hier voorbij!

Mijn kinderen in de winkel zou laten ‘liggen’ en laten huilen
Niet alleen tijdens het boodschappen doen kwam ik ze tegen, ook als ik als het werk was. Bijna zes jaar had ik een bijbaantje in de supermarkt. En ik kan je vertellen ik heb heel wat krijsende, stampvoetende en zelfs scheldende kinderen voorbij zien komen. Wat een verschrikking, ouders die hun kinderen negeerden en lieten huilen, lieten liggen in de winkel en ga maar door. Dat ging ik echt niet doen, hoor! Ik begreep er helemaal niks van, dat viel toch wel beter op te lossen?

Inmiddels weet ik wel beter. Fenna die om de twee gangpaden besluit op de grond te gaan liggen. Jamie die het op een schreeuwen zet als hij zijn zin niet krijgt. Ik ben gewoon één van de moeders die doorloopt en ze laat huilen als er geen gesprek mee te voeren is. Ik doe precies waar ik mij geen voorstelling bij kon maken.

Stiekem moet ik hier wel om lachen, vijf jaar geleden dacht ik nog heel anders over de bovenstaande onderwerpen. Zo blijkt maar weer dat in de theorie alles soms makkelijker lijkt dan in de praktijk. Je kan nog zo in je hoofd hebben hoe je iets wilt doen met kinderen erbij gaat het vaak toch net even anders!

Herkennen jullie je in de bovenstaande punten?

Dit artikel heeft 6 reacties

  1. demallemolenmoeder

    Grappig dat je, je een voorstelling maakt maar het in werkelijkheid zo anders verloopt. Ik heb juist niet mijn baby in de armen van een dochter gelegd. Daar was ik nogal krampachtig in. Die schreeuwende kinderen tja, helaas herken ik dat wel.
    demallemolenmoeder onlangs geplaatst…27 kaarsjesMy Profile

  2. Nicole

    Yup, same here! Behalve in de supermarkt, in die fase zijn we nog niet gelukkig 😉

  3. Charlotte

    Haha ja hoor. Ik gaf Aukje niet zo makkelijk aan anderen, maar de foto’s en de supermarkt maak ik me ook schuldig aan hoor! Het een gelukkig meer dan het andere… 😉

  4. Rosanne

    Wat een leuk artikel! Grappig om te lezen hoe je er toen en nu tegen aan kijkt.
    Ik ben juist echt zo’n tiener die in elke kinderwagen moet spieken, stiekem hoopt dat het baby’tje bij jou op schoot mag tijdens het kraambezoek en met veel liefde oppast.
    Dat wordt nog leuk later 🙂
    Rosanne onlangs geplaatst…Haat en liefde, zo dicht bij elkaar.My Profile

  5. Angela - Mama met passie

    Leuk om te lezen! Ik gaf Naomi ook makkelijk aan anderen. Die foto’s, jep guilty! En als mensen het vervelend vinden, dan volgen ze me maar niet op facebook haha. supermarkt nog niet herkenbaar, maar goed ze is nog maar 10 maanden.

  6. Vlijtig Liesje

    Voor je kinderen hebt zijn je ideeën meestal heel anders. De praktijk is vaak heel anders!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Persoonlijk
Vandaag in de spotlight: manlief!

Hij staat niet vaak centraal, maar vandaag even wel! Niks over Jamie, niks over Fenna en niks over mama! Vandaag...

Sluiten