Kind achterlaten
KinderenPersoonlijk

Wanneer je kind achterlaten op de opvang niet meer zo simpel is!

De pijn van een bevalling ben je zo weer vergeten! Iets wat er heel vaak werd geroepen toen ik hoogzwanger rond liep. Pijn bij de bevalling? Ja, dat zou ik wel gaan ervaren kon mij er geen voorstelling bij maken. Nou, ik kan jullie vertellen dat ik de pijn echt niet zo snel was vergeten. Kon het zo weer voor mij halen en een soort van herbeleven, maar een aantal jaar verder valt het mij op dat je bepaalde momenten toch niet zo goed meer terug kan halen! Tot het moment dat kind nummer twee dezelfde grapjes begint uit te halen….

Rond de tweede verjaardag van Jamie begon hij moeilijk te doen als ik hem wegbracht naar de gastouder. Ik kan me nog goed herinneren dat ik met een brok in mijn keel en met de tranen in mijn ogen in de auto stapte als ik hem weer overstuur moest achterlaten. Ik wist heel goed dat het goed zou komen, want vaak was ik nog niet weg en dan was het alweer voorbij, maar toch was het vooral bij Jamie wennen en echt niet leuk. Dit gevoel was ik eigenlijk alweer vergeten, tot het moment kwam dat Fenna besloot dat ze toch even wilde bewijzen dat ze wel degelijk op haar broer lijkt 😉

Vorige week maandag was het voor het eerst, ik bracht Fenna weg en normaal gesproken betekent dat bij binnenkomst jas uit, schoenen uit en spelen maar! Nu betekende die bij binnenkomst, aan mama haar been gaan hangen en bij het aanraken van haar jas of schoenen begon ze al te huilen. En toen ik daadwerkelijk weer naar buiten liep werd het nog erger. Ook afgelopen vrijdag was het ellende, bij de afscheidsknuffel wilde Fenna mij niet meer loslaten en ze draaide haar volumeknop nog even open. Wetend dat het goed komt stap je dan toch de deur uit, maar het ‘ik ga terug en neem haar weer mee’ gevoel werd er niet minder op. Het blijft ellendig!

Gisteren bij het wegbrengen begon ze ook weer te mopperen, toen ik haar bij de speelgoedkist had neergezet ging het gelukkig alweer een stuk beter. Hopelijk kan ik Fenna de volgende keer weer op een normale manier achterlaten. Dit gevoel ben ik liever kwijt dan rijk!

Hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt. Hoe gingen jullie er mee om?

Dit artikel heeft 10 reacties

  1. Merel

    O dit vind ik één van de moeilijkste dingen aan ouderschap. Eigenlijk is het beste advies kort houden, dikke kus en gedecideerd omdraaien. Maar dat gaat tegen elk beetje moedergevoel in. Ik ben er dus zelf nog steeds niet goed in…

    Wat ook wil helpen is uitgebreid voorbereiden. Misschien met plaatjes of gewoon door te vertellen: we gaan nu daarheen, mama gaat even (of langer) weg en komt dan weer terug. Sterkte!
    Merel onlangs geplaatst…Kraamhotel? Doe mij maar lekker thuis…My Profile

  2. demallemolenmoeder

    Niet bij een kinderopvang maar wel bij een oppas. Ze schreeuwde moord en brand en oppas en dochterlief stonden dan ook alweer vroegtijdig voor mijn neus.. Vreselijk! Helaas geen tips.
    demallemolenmoeder onlangs geplaatst…Review; Speelparadijs Cowboy & IndianenMy Profile

  3. Nicole

    Meestal laat ik ons zoontje breed lachend achter. Maar laatst was hij niet zo lekker en toen liet ik dus een schreeuwend verdrietig kind achter. Toen zat ik zelf met tranen in mijn ogen in de auto.

  4. Ilse van Kreanimo

    Mijn middelste heeft dat het ergste gehad…

    Niet gemakkelijk hè.

  5. Simone

    Ik heb het nog niet meegemaakt. Maar Mirthe begint langzamerhand ook wat verlegen te worden. Ik hoop dat het nooit gaat gebeuren haha, lijkt me heel moeilijk. Ik kan daar echt niet tegen denk ik…

  6. Vlijtig Liesje

    Naar inderdaad. Weet je ook waar het door komt? Is het een fase? Is er iets voorgevallen op het KDV?

  7. Charlotte

    Moeilijk is dat hè! Ik probeer haar zo lang mogelijk bij me te houden en pas als alles gezegd en afgegeven is dan geef ik snel een kus en ga ik meteen weg. Als ik doei zeg en dan nog blijf hangen dan gaat het mis.

  8. MamaLifestyleBlog

    Gelukkig zijn mijn beide kinderen nooit overstuur geweest als ik ze wegbracht naar het kinderdagverblijf. Soms hangt mijn zoontje wel aan mijn been bij binnenkomst, maar hij vindt altijd gelijk zijn draai. Het lijkt me erg lastig als je kindje overstuur is.

  9. Jodi - liefthuis

    Ooow nee wat een rot gevoel moet dat zijn. Hier nog niet meegemaakt maar kan zomaar nog komen. Bah, hopelijk is ze snel weer blij bij het wegbrengen.

  10. Pingback: Week in foto's #12 - De tuin, schooldirecteur en trampoline! - SoMama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen, Persoonlijk
Soms is het ouderschap helemaal niet leuk! #rotklusjes

Vooral mensen zonder kinderen kunnen het vast beamen. Als je aan kinderen begint krijg je te maken met allemaal onaangename...

Sluiten