Zwemles
Kinderen

Zwemles: wat vinden kinderen er eigenlijk van?

De eerste keer naar zwemles is voor Jamie inmiddels alweer bijna vijf maanden geleden. Vol goede moed gingen we op pad, want zwemles is nou eenmaal heel leuk toch? Helaas bleek het in de praktijk anders te gaan. Op zondagmiddag zwemmen met papa en mama vindt hij fantastisch, maar al na de eerste zwemles kwam ik tot de conclusie dat meneer een hele andere mening had gevormd over zwemles.

Wanneer gaan kinderen op zwemles?

Zwemles
Je mag kinderen in principe op zwemles doen wanneer jij dat wil. Over het algemeen wordt aangeraden om dit na de vierde verjaardag te doen, nadat kinderen ook gewend zijn aan het schoolritme, maar er zijn ook genoeg kinderen die al eerder op zwemles gaan. Wij besloten wel eerst even in het basisschool ritme te komen, maar na de herfstvakantie mocht hij beginnen.

Jamie zijn eerste zwemles

Spanning en enthousiasme, iets wat elkaar afwisselde op de dag dat het ging gebeuren. Eerst eeb ochtend school en later die dag zwemles. Vrolijk gingen we op pad, brachten we Fenna naar de kidsclub (zit in de sportschool waar Jamie zwemles krijgt) en we gingen door naar de kleedruimte. Zwembroek aan en richting zwemles. Na de kennismaking met de badmeester was het tijd voor de ouders om afscheid te nemen. En voor wie ons al langer volgt, afscheid nemen is niet Jamie zijn ding. Dat werd dus een drama, een huilende Jamie liet ik achter, maar ik besloot weg te lopen. Gevoelsmatig verschrikkelijk, maar uit ervaring wist ik dat het vaak na een paar minuten over is.

Helaas werd dit een standaard ritueel, een huilende Jamie aan het begin van de zwemles en een zeurende Jamie voor en na zwemles. Maar wanneer is het dan genoeg? Blijf je je kind wegbrengen als je hem elke keer huilend achter moet laten? Ik besloot om een oplossing te verzinnen. Hoewel ouders niet bij de zwemles mochten blijven deed ik dat toch even. Ik sprak met Jamie af dat hij in het water mocht springen, uit het zwembad kwam en mij een knuffel en een kus mocht geven. Vervolgens ging ik weg. In het begin vond hij het nog steeds lastig, maar het ritueel begon zijn vruchten af te werpen. Langzaam aan werd het afscheid voor de zwemles geen drama meer!

Zwemles
Nu na vijf maanden geef ik hem een knuffel en een kus, loop ik als hij het zwembad in springt richting de kleedkamers, zwaai ik nog even als hij een baantje heeft gezwommen en laat ik een lachende Jamie achter. Voor mijn gevoel was het in het begin angst voor het onbekende en misschien ook wel een beetje mama testen? Ik ben in ieder geval blij dat we in plaats van een huilende Jamie nu een lachende Jamie achterlaten, die het leuk vindt om zijn zwemdiploma te halen. En daar zijn we blij om! Jamie moet van ons vrij weinig, maar in ieder geval zijn A-diploma halen moet hij dus wel!

Hoe gaat/ging zwemles bij jullie kinderen?

Dit artikel heeft 1 reactie

  1. Vlijtig Liesje

    Ik had er vijf die er heen moesten. Hoe ze het vonden was niet eens zo heel relevant: het was een verplicht nummer net als school.

    Maar mijn oudste zoon haalde pas na 2,5 jaar diploma A. Toen wilde hij niet meer, want zei hij: ‘Ik heb wel genoeg water gezien.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Meer in Kinderen
Waarom wij voor een unisex naam hebben gekozen!

Je kent ze vast wel, de namen die voor zowel een jongen als een meisje worden gebruikt.  Anne, Bo,  Daan,...

Sluiten